Tilbake

Magnificat anima mea

Magnificat anima mea

LH 557.

1   Magnificat * anima me Dominum.

2   Et exultavit spiritus meus* in Deo salutari meo.

3   Quia respéxit humalitátem ancíllæ súæ: * ecce enim ex hoc beátam me dícent ómnes generatiónes.

4   Quia fécit míhi mágna qui potens est: * et sánctum nómen éius.

5   Et misericórdia éius a progénie in progénies * timéntibus éum.

6   Fécit poténtiam in brácchio súo: * dispérsit supérbos ménte córdis súi.

7   Depósuit poténtes de séde, * et exaltávit húmiles.

8   Esuriéntes implévit bónis: * et dívites dimísit inánes.

9   Suscépit Israel púerum súum, * recordátus misericórdiæ súæ.

10   Sicut locútus est ad pátres nóstros, * Abraham et sémini éius in sæcula.

11   Glória Pátri, et Fílio, * et Spirítui Sáncto.

12   Sicut érat in princípio, et nunc, et sémper, * et in sæcula sæculórum. Amen.

---