1 Stabat Mater dolorósa iuxta crucem lacrimósa, dum pendébat Fílius.
2 Cuius animam gementem, contristatam et dolentem pertransivit gladius.
3 O quam tristis et afflicta fuit illa benedicta mater Unigeniti!
4 Quæ mœrebat et dolebat pia mater, dum videbat Nati poenas incliti.
5 Quis est homo qui non fleret, matrem Christi si videret in tanto supplicio?
6 Quis non posset contristari, piam matrem contemplari dolentem cum Filio?
7 Pro peccatis suæ gentis vidit Iesum in tormentis et flagellis subditum.
8 Vidit suum dulcem Natum morientem, desolatum, dum emisit spiritum.
9 Eia, mater, fons amoris, me sentire vim doloris fac, ut tecum lugeam.
10 Fac ut ardeat cor meum in amando Christum Deum, ut sibi complaceam.
11 Sancta mater, istud agas, Crucifixi fige plagas cordi meo valide.
12 Tui Nati vulnerati, tam dignati pro me pati poenas mecum divide.
13 Fac me vere tecum flere, Crucifixo condolere, donec ego vixero.
14 Iuxta crucem tecum stare ac me tibi sociare in planctu desidero.
15 Virgo virginum præclara, mihi iam non sis amara; fac me tecum plangere.
16 Fac ut portem Christi mortem, passionis fac consortem et plagas recolere.
17 Fac me plagis vulnerari, fac me cruce inebriari et cruore Filii.
18 Flammis ne urar succensus, per te, Virgo, sim defensus in die iudicii.
19 Fac me cruce custodiri, morte Christi præmuniri, confoveri gratia.
20 Christe, cum sit hinc exire, da per matrem me venire ad palmam victoriæ.
21 Quando corpus morietur, fac ut animæ donetur paradisi gloria. Amen.